Monday, May 16, 2016

अडकली




मी जर तुला अडकल्यासारखा भासत असेल,

तर विचार स्वतःला ….

तू  मिसळली आहेस का ?



Tuesday, February 23, 2016

आभाळ ..


कधी कधी माझ्या कडे
आभाळ असं  'भरून' येतं

अन रीतं  करून जातं  मला
जवळच असतं तरीही  दुरून येतं


खून त्याची पटऊन जातं


Wednesday, January 27, 2016

अपुरेच होते


आरशे विचारती नाव मला

परतीची वेळ  विचारत  होते ते 
पाउल माझे दारातच होते.



जेवढे केले बदल मी
सारे अपुरेच होते.

व्यापले सारे आयुष्य मी
तेहि अपुरेच  होते.















Monday, December 21, 2015

मन गंगा शोधत राहतं



मन  आपली गंगा शोधत राहतं

माहित असतं ….
पुन्हा गटारात जयचं आहे तरीही

माहित असतं ….
घाण …  गढूळ … तरीही

माहित असतं
आपली असती मिसळ्तील त्या गढूळ पाण्यात तरीही

प्रत्येक श्वास जणू सफाई मागतोय
मन  आपली गंगा शोधत राहतं

कधी तरी तिथेच जायच्या परत न येन्या साथही


प्रत्येक श्वास , भविष्याला  वेठीस धरतो

प्रत्येक श्वास , व्याजच जणू



घे चन्द्रभागे एकदाची सामावून
विठ्ठला, 'वारी-वारी' हि संपत नाही

मन गंगा शोधत राहता
तन चिखल सोडत नाही

मन गंगा शोधत राहता
तन चिखल सोडत नाही














Wednesday, November 4, 2015

ब ची कविता किवां कवितेचा 'B'


~~~~~~~~  ~~~~~~~~  ~~~~~~~~
ब ची कविता किवां कवितेचा  'B'
~~~~~~~~  ~~~~~~~~  ~~~~~~~~

कविता असावी …

बेधडक अन बोचणारी,
बेसावधपणे भोगलेली.

बाकी सारे भोंगळे शब्द 'नुसते'   तुझे माझे
भावनांचा बागुलबुआ करून
कवितेच्या [BRACKETS]  मध्ये बसवलेली




Tuesday, November 3, 2015

पूर



पूर ओसरल्यावरहि …
तुझ्या लाटा  संपत नाहीत

चंद्र क्षिताजावर चिंब होतो…
अन लाटा मात्र रक्त शोषून जातात









Thursday, October 29, 2015

माल माझा




आज वधारला आहे
बाजारात भाव माझा
मंडईत करतो मी व्यापार माझा
जेव्हा पासून झालो मी दलाल माझा

बोली चढत जाते …
जोवर करतो मी तिरस्कार त्यांचा
माझा मलाच कळतो
रोज नवा भाव … पुरस्कार त्यांचा

जुनाच माल नवा करून
बाजारात विकतो आहे सध्या
अद्भुत प्रकार आहे
बाजारात अशी बोंब आहे सध्या


पाठी लागत नाही कुणाच्याहि
मी आजकाल
शिव्यानीच करतो सत्कार
मी त्यांचा


सोपस्कारनच्या  मागे
लागत नाही मी ज्यांच्या
शिव्यानीच  सत्कार
करतो मी त्यांचा



देणार्याचे  हाथ होते  जेव्हा माझे
मातीमोल  होता  बाजार भाव त्यांचा
हाथ सफाई होती ती …
जिने वधारला भाव माझा



Thursday, September 10, 2015

पल



आज मे जिने वाले बोहोत है
पर आज के पल मे जीके  दिखाओ  तो बात है



Tuesday, September 8, 2015

डोर

दिल में ये शोर है  क्यों?
इमान कमजॊर है  क्यों?
नाजूक ये डोर है क्यों ?

Tuesday, September 1, 2015

saawadh



झीन्दगि  यु हि गुजर गई
और हिसाब करना  हम भूल गये

हम अपनी  सुनाने मे  मश्गुल  थे
और





















काजळाच्या ओळी




कुजबुज  निळ्या 
काळ्या काजळाच्या ओळी





भाले


मी केवळ शब्द उगारले होते होते
परतीला हे भाले कुठून आले

तो कृष्ण असावा उभा  कोपर्यात
जाब विचाराया यदुवंशी उठून आले








Friday, June 19, 2015

आगंतुक धीर


सारे  उन्हाळे
सारे  पावसाळे
धीर.

सार्या चावी
सारे सुघंध
कुस्करलेली थोडी फुले , उराशी बाळगूण
धीर.

सारे हेवे
सारे दावे
रक्ताळलेले थोडे काटे, उरशी खुपूण
धीर.

सारे काळे
पांढरे होई  पर्यंत
शब्दाचे जुने भाले…उराशी जपून
धीर.

तरीही कसा आगंतुक राहतो  हा जीव
सवईचा हा सहवास
कारावासाचा हा  कसला करार
कसला धीर ?



Monday, June 15, 2015

ससती सुंदर टिकाऊ बारीश


सकाळी घराबाहेर निघालो तर रस्ता चिंब ओला, स्वच्छ , सगळी धुळ माती स्थिरावलेली. वातावरण प्रसन्न.  ओल्या  काचेवर  अंगठा फिरवून 'check ' करावा तसा चकाचक . जसा निसर्ग अधूनमधून पावूस आणतो , तसा हा  पाऊस   आपल्यला हि आपल्या आयुष्यत  बोलावता आला पाहिजे . अगदी  on demand.

'थोडासा रुमानी …. ' मधला  पावसाचा  salesman  "बरीशाकार" आठवला  "ससती सुंदर टिकाऊ बारीश" विकणारा

पावसाच्या ह्या salesman  ला 'मनातला पावूस' विकता  येतो का ?





Monday, May 18, 2015

अहंकार


लक्तरे  माझी उन्हात  उघड्यावर
विजयी पताके खाली रोवलेला तुझा नाळ आहे.

वार्यानिशी तुझा गर्वच  जणु  फडफडतोय
तुझ्या परवान्याची काया रक्तबम्बाळ  आहे.

स्ववीणाशी अहंकार तुझा, नजरेत तुझ्या
माझा कोंब कोमेजतो आहे

पापण्या..

विचारांचा किलकिलाट
पापण्या वाहत असताना 

पाखरांचा  किलबिलाट 
पहाटेची देतो चहूल 

झोप … मात्र अजूनही 
पापण्यांचा गुंता सोडवण्यात मशगुल


  



Friday, May 1, 2015

तिनका



मीच जर परवशता तुझ्या
कसा ' तिनका ' होऊ तुझा ?



बाकी है



क्या  तेरी मेरी कहाणी मे  कूच और बाकी है
कुछ  काटे तेरे नाम के देणे अब भी बाकी है






Tuesday, April 28, 2015

मुखवटा


परतीला तुझ्या ,कामी येईल
मुखवटा तेवढा , दारावर सोडून जा

बघ उंबरा  अडवत असेल
निरोप तिथेच   सोडून जा

जमलं  तर ।

तिळा  भोवती घुटमळलेले  
श्वास तेवढे सोडून जा

जाणार्या जवळ अश्रू नकोत
उम्ब्र्या  आलीकडे  रडून जा. 





Monday, March 23, 2015

जीवावर



तुझ्या कडे मागू शकत नाही
कदाचित द्यायला  तूझ्या जीवावर येईल
तुझ्या जीवावर येईल असा मागायला
माझ्या जीवावर येईल ।




Monday, March 9, 2015

गिरेबान



उस मर्द कि गिरेबान मे भी कभी झाको
जिसकी तम्मना हर रोज  कि जाती है .

उस कामिज कि गर्माहट  जरूर मेहसूस करो
अगर उसकी असुरक्षा को भी सुन्घ सको. 

जिस ढाल कि अपेक्षा कि जाती ही
पिछे  छुपी  कास्मासाहत को भी मेहसूस करो

इस महाभारत मे  वासुदेव बनना आसन हो

पर आपनो पर वार करणे वाले अर्जुन कि 
दिल कि दास्तान भी समझो








Wednesday, February 18, 2015

झीन्दगी

उम्र के ताकाजे से जिसको  सुलाझणा था 
वो  झीन्दगी …
ताश के पत्तो सी इमारत बन बैठी  है
जिस समझबुझ कि हुमे फित्रत  है

उस नाव ने तो किनारा कब का छोड  दिया  है
भले तुम्हारा  खयाल बेगैरत सही
इस नाव का वोई गुमनाम किनारा  तो था



Friday, December 12, 2014

तो कूछ बात बने



जो थोडा बहे  ….  फिर  संभाले
तो   कूछ  बात बने
जिसके  अंगुथे तक न गिले हो
उनसे  क्या  बात करे ?













Sunday, November 30, 2014

ह्या गवतावर


ह्या गवतावर सार्या चिंता सोडून जाईन  म्हणतो 
उश्याला तुझ्या फक्त  घेईन म्हणतो 

निळ्या आभाळात सिगारेट  चे पांढरे झुरके  सोडून देईन म्हणतो
असेच काही सूर मग उद्भवतील आजुबाजूला

आणि निळ्या  पडद्य्रावर उमटतील काही ठसे आपली आयुष्याचे 

उलटे झाडाचे शेंडे मुग आठवून देतील आपल्या दुरावलेल्या वाटा 

आणि मनात एक विचार कोरत राहील । कानात वाल्वाल्नार्या गवताच्या पात्या  सारखा  
तू इथे हवी होतीस शेजारी माझा दृश्य वाटून घेण्यसाठी 

हि निळाई पिण्यासाठी… 
ह्या हिरवळीत हरवण्यासाठी. 



Saturday, November 22, 2014

मिठी



प्रत्येक निरोपाची मिठी गर्भार असते . त्या एका मिठीत सारा एकत्र घालवलेला वेळ सामावलेला असतो … दोन जीवांच्या नात्याचा सारांश लपलेला असतो.  खरं  तर प्रत्येक मिठीत दोन कप्पे असतात ,एका कप्प्यात आभार लपेला असतो … त्या सर्व क्षणांचा  जमाखर्च आणी दुसर्या  कप्प्यात  आवाहान लपलेलं  असतं .…  ओढ लपलेली असते  …  पुढच्या भेटीची.

मिठीचे खळगे  ओले  खांडे जेव्हा भारतात तेव्हा… ती कैद असते. थंडगार झालेली बोटे  पाठीवर जेव्हा ऊब शोधत फिरतात तेव्हा ती मनाची धडपड असते.  समोरा समोरच्या  'भेटीत' कधी कधी डोळे  कावा करून जातात. मिठीत तसं करता येत नाही .   मिठी मेंदू बंद करून देत येते , डोळ्यांन ते जमत नाही . डोळे सदानकदा मेदुं मध्ये  ,प्रसंगाची आणि प्रसंगी नात्याची , आकडे मोड करतात.

कधी कधी मिठी सोपस्कार साठी मारलेली असली तरी एक वेगळा  दुआ  सधून जाते .  आपल्याला महित  नसलेलं  नात सांगून जाते. तर कधी एक मिठी रेंगाळते …  अपुरी वाटते . त्या मिठीचं  अवाहान जबरदस्त असतं . जे जणु काळ  वेळ आणि सीमा ओलांडतं. ती मिठी तेव्हां  जरी काही क्षण जास्त  रेंगाळत असेल , तरीही त्या काही  क्षणाचं ऋण वसूल केल्या शिवाय सोडता येत नाही . ते काही अर्धे मुर्धे क्षण आपल्याला पुढे बाराच वेळ  वेठीस धरतात.

कुणालाच मिठी आवडत नाही.  त्याचा कारण  कदाचित ती मनाला काय करते ,  त्यात दडलेला असेल. मिठीचे दोन  क्षण, माणसातली VULNERABLE करून जाते . वय सरता सरता मिठीची तीव्रता जास्त भासू लागते कदाचित मिठीचा तो FLEETING  आणि  VULNERABLE क्षण आपल्याला पुढची चाहूल देत असतो आपल्या नश्वर असण्याची.